مهریه، مالی است که در عقد نکاح، مرد به عنوان نشانه محبت و علاقه خود به زن، به او میدهد. مهریه، یک حق قانونی برای زن است و مرد موظف است آن را به زن پرداخت کند.
شرایط مهریه
در قانون مدنی ایران به شرح زیر است:
- مهریه باید مالی باشد که قابلیت تملک داشته باشد. بنابراین، مهریه نمیتواند چیزی باشد که وجود خارجی ندارد، مانند یک خیال یا یک ایده.
- مهریه باید معین باشد. یعنی، باید مقدار و نوع آن مشخص باشد.
- مهریه باید در زمان عقد نکاح تعیین شود.
قانون مدنی ایران، انواع مختلفی از مهریه را تعریف کرده است که عبارتند از:
- مهریه عندالمطالبه: در این نوع مهریه، زن میتواند مهریه خود را هر زمان که بخواهد، مطالبه کند.
- مهریه عندالاستطاعه: در این نوع مهریه، زن تنها در صورتی میتواند مهریه خود را مطالبه کند که مرد استطاعت مالی داشته باشد.
- مهریه مسمی: در این نوع مهریه، مقدار و نوع مهریه به صراحت در عقد نکاح مشخص شده است.
- مهریه متعارف: در این نوع مهریه، مقدار مهریه بر اساس عرف و عادت محل تعیین میشود.
- مهریه مؤخر: در این نوع مهریه، بخشی از مهریه در زمان عقد نکاح پرداخت میشود و بخشی دیگر در آینده، پس از وقوع یک شرط خاص، پرداخت میشود.
مهریه در ایران، یک حق مالی برای زن است و مرد موظف است آن را به زن پرداخت کند. در صورتی که مرد از پرداخت مهریه خودداری کند، زن میتواند با طرح دعوی مطالبه مهریه در دادگاه، حکم جلب مرد را از دادگاه درخواست کند.
در سالهای اخیر، افزایش بیرویه مهریه، یکی از مشکلاتی بوده است که در جامعه ایران مطرح شده است. برخی از کارشناسان معتقدند که افزایش بیرویه مهریه، باعث ایجاد مشکلاتی در زندگی زناشویی و افزایش آمار طلاق شده است. در سال ۱۴۰۱، مجلس شورای اسلامی، قانون جدیدی را در مورد مهریه تصویب کرد که در آن سقف مهریه برای ازدواجهای جدید ۱۴ سکه تعیین شد. این قانون، با هدف کاهش مشکلات ناشی از افزایش بیرویه مهریه، تصویب شده است.