شب ششم محرم متعلق به کیست ؟
شب ششم محرم به حضرت قاسم بن الحسن (ع)، فرزند امام حسن مجتبی (ع) و از شهدای نوجوان کربلا، اختصاص دارد.
در این شب، مداحان و ذاکران اهل بیت به روایت رشادتها و شهادت مظلومانه این جوان رشید در واقعه عاشورا میپردازند.
برخی از مشهورترین روایتها در مورد حضرت قاسم (ع) در شب ششم محرم عبارتند از:
-
اذن جهاد: در شب عاشورا، هنگامی که امام حسین (ع) به یاران خود خبر شهادت قریب الوقوع را دادند، حضرت قاسم از ایشان اجازه میدان خواست. امام ابتدا به دلیل سن کم ایشان مخالفت کردند، اما قاسم با اصرار و شجاعت خود، امام را راضی به نبرد نمودند.
-
شهادت: قاسم در سن سیزده سالگی با رشادت و شجاعت به میدان نبرد رفت و با دشمنان جنگید. ایشان در این نبرد، تعدادی از سپاهیان دشمن را به خاک و خون کشیدند، تا اینکه در نهایت به شهادت رسیدند.
-
فراخوان حضرت زینب (س): پس از شهادت حضرت قاسم، حضرت زینب (س) با صدایی بلند، برادر خود امام حسین (ع) را صدا زدند و فرمودند: “یا أخا، قاسم المجتبى قتلوه”. امام حسین (ع) خود را به محل شهادت قاسم رساندند و بر بالین پیکر ایشان، ناله و شیون سر دادند.
-
مناجات: روایت شده است که قاسم در لحظات آخر عمر خود، با خدای متعال مناجات کرده و از ایشان طلب شهادت و بهشت نمودند.
نامگذاری شب ششم محرم به نام حضرت قاسم (ع) به منظور زنده نگه داشتن یاد و خاطره این شهید والامقام و ترویج فرهنگ ایثار و شهادت در میان نسل جوان است.
عزاداری در شب ششم محرم فرصتی برای تأمل در رشادتها و فداکاریهای شهدای کربلا، به ویژه حضرت قاسم (ع)، و درسآموزی از سیره ایشان است.